ประสบการณ์...เรื่องจริงไม่ใช่อิงนิยาย...

เมื่อประมาณ 2 อาทิตย์ที่แล้วมา ตอนกลางวันราวๆ 11.30 น.โทรศัพท์มือถือได้ดังขึ้นมาจึง
หยิบขึ้นมาดูว่าเป็นเบอร์ของใคร ปรากฏว่าเป็นชื่อของ อ.แก้ว โทรมา จึงกดรับสาย ฮาโหลๆๆๆ
ตั้งหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับจากปลายสายเลย....จึงได้โทรกลับไปหา อ.แก้ว แล้วถามว่า
โทรมาหาใช่ไหม อ.แก้ว กลับบอกว่าเปล่าไม่ได้โทร...กุหลาบขาวเลยเป็นงง..ครั้งที่ 1....

ราวๆ 2 นาทีผ่านมา โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อหยิบขึ้นมาดูก็ปรากฏว่าเป็นชื่อของ
อ.แก้ว อีกแล้ว ก็นึกว่าคราวนี้ อ.แก้ว คงมีธุระโทรมาหาจริงๆ เลยกดรับสาย ฮาโหลๆๆๆตั้งหลาย
ครั้งอีกเหมือนกัน ก็ไม่มีเสียงตอบรับจากปลายสายอีกเช่นเดิม จึงโทรกลับไปหา อ.แก้วอีกครั้ง
ว่า"โทรมาหามีธุระอะไรหรือเปล่า"...อ.แก้วกลับบอกมาเป็นครั้งที่ 2 อีกว่า ไม่ได้โทร...โทรศัพท์
อยู่ในกระเป๋าไม่ได้แตะต้องเลย...กุหลาบขาวก็เลยเป็นงง..อีกเป็นครั้งที่ 2....

หลังจากนั้น 1 อาทิตย์ผ่านมา ราวๆ 5 โมงเย็น ขณะที่กุหลาบขาวเปิดเครื่องเข้ามาดูที่ชมรม
โทรศัพท์มือถือก็เกิดดังขึ้นมา แต่คราวนี่ไม่ได้ดูหน้าจอว่าเป็นชื่อใคร แต่กดรับสายเลย ฮาโหลๆๆๆ
ตั้งหายครั้งอีกเหมือนเดิม แต่ก็ไม่มีเสียงตอบจากปลายสายอีกแล้ว จึงกดตัดสายแล้วเปิดเข้าไปดู
ว่าเป็นเบอร์ของใครโทรมา ปรากฏว่า เป็นเบอร์โทรศัพท์ เบอร์บ้านของกุหลาบขาว โทรเข้ามาใน
เบอร์มือถือของกุหลาบขาวซะเอง ทั้งๆที่โทรศัพ์บ้านเครื่องนั้นก็อยู่หน้าเครื่องคอมพ์และวางอยู่
คู่กับโทรศัพท์มือถือของกุหลาบขาวเอง...ก็เลยเป็นงง..อีกเป็นครั้งที่ 3

แล้วสดๆร้อนๆ เมื่อคืนนี้เอง วันที่ 2 ก.ค.2009 เวลา 4 ทุ่ม กุหลาบขาวปิดไฟเพื่อจะนอนพัก
ผ่อน พอล้มตัวลงนอนสักพัก จู่ๆตุกตาสาวอะโลฮ่าซึ่งเป็นตุ๊กตาไขลานสามารถเต้นโยกย้ายส่าย
สะโพกได้...ของกุหลาบขาวที่ตั้งอยู่ใกล้ๆกับหนูแดง
ซึ่งเป็นกุมารทองที่ อ.แก้ว ให้กุหลาบขาวมาประมาณ ปี กว่าๆเห็นจะได้ ตุ๊กตาสาวอะโลฮ่านั้น
เต้นโยกย้ายส่ายสะโพกเองโดยไม่มีใครไปแตะต้องเลย...ก็เลยทำให้เป็นงง..อีกเป็นครั้งที่ 4

( คราวนี้เลยบอกกับหนูแดงว่า "ว่างๆก็ไปเยี่ยมน้า นิมิตรจิต เขาบ้างนะ
เห็นบ่นว่าคิดถึง...อิๆๆๆ.." )